..................................................Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά. - Ρήγας Φεραίος
"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν
ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
........................................................................Γράμματα, τέχνες, βιβλίο, πολιτισμός

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος του Αριστομένη Λαγουβάρδου

 ΠΟΙΗΣΗ                                        




  Δομήνικος   Θεοτοκόπουλος

      1
Περήφανος  ξεκίνησες  κι  ωραίος

με  φλόγα που φωτά τα βήματά σου   
                                 2
και  λόγιασες  την  τέχνη  για  δικιά  σου,

τι  αφέντρα,  πλάστρα,  η  φύση  σου  με  δέος



προγκάει  το  κορμί , γιομάτοι  κλέος
                       3
άγγελοι  μακροφτέρουγοι  σιμά  σου,

γιοφύρι  ασκώνουν  για  σε  με  γονικά  σου.
         4                    5
Ο  Φούλβιο,  ο  Ορτένθιο  ο  νέος



υμνούν  χρώμα  και  φώς  στο  καβαλέτο,

κι  έκπληκτοι  τινάζονται  οι  δασκάλοι,
           6                                       7                    8
ο  Μέλντολλα,  ο  Τιτσιάνο,  ο  Τιντορέτο.



Και,  συ  τρανέ  χορευταρά  με  γέλιο,
         9
τη  Κρήτη  ανιστοράς,  και  μες΄ τη  ζάλη

σέρνεις  συρτό,  και  πηδηχτό,  και  πεντοζάλη.

Αριστομένης Λαγουβάρδος



 ____________________

Σημειώσεις:

1) Ο Θεοτοκόπουλος ήταν υπερήφανος που ήταν Έλληνας και Κρητικός (βλ. 9) και γόνος της ιστορικής βυζαντινής οικογένειας των Θεοτόκηδων.
2) Ο Δον Λουίς ντε Γκόγκορα, πνευματικός του Βασιλιά Φιλίππου Β΄ , διακεκριμένος Ισπανός
ποιητής, φίλος και θαυμαστής του Θεοτοκόπουλου του αφιέρωσε το παρακάτω εμπνευσμένο σονέτο:
"Η μελέτη του έδωσε τα μυστικά της τέχνης η τέχνη του αποκάλυψε τα μυστικά της φύσεως, η Ιρις του έδωσε το χάρισμα των χρωμάτων, ο Φοίβος το δώρο του φωτός και ο Μορφέας του χάρισε τις σκιές του.
3) Ο Γκρέκο είχε επηρεασθεί από τον μανιερισμό με τις αφύσικα στενόμακρες μορφές του.
4) Κύριος προστάτης του Θεοτοκόπουλου ήταν ο πολύς Φούλβιο Ορσίνι, ο βιβλιοθηκάριος των
Φαρνέζε, και τελευταίος ίσως μεγάλος ουμανιστής της Ρώμης .
Φαρνέζε ήταν το όνομα μιάς ιστορικής οικογένειας της Ιταλικής Αναγέννησης, που κυβέρνησε το Δουκάτο της Πάρμας και της Πιατσέντζας και μεταξύ των κυριότερων μελών της ήταν ο Πάπας Πάυλος ο 3ος και ο Πιέρ Λουίτζι Φαρνέζε.
5) Επιστήθιος φίλος του Θεοτοκόπουλου ήταν ο νέος καλόγηρος Ορτένθιο Φέλιξ Παραβιθίνο,
του οποίου έκανε την προσωπογραφία.
Ο Ορτένθιο ήταν ένας από τους πιο εκπληκτικούς τύπους της Ισπανίας κατά την εποχή εκείνη.
Όλη η αριστοκρατία της Καστίλιας βρισκόταν σε έκσταση μπροστά στην μεγαλοφυΐα του νέου αυτού, ο οποίος σε ηλικία 5 ετών σπούδαζε ήδη λατινικά σε ηλικία 13 ετών κατέπλησσε τους καθηγητές με την ιδιοφυϊα του, σε ηλικία 21 ετών ήταν καθηγητής στο ονομαστό Πανεπιστήμιο της Σαλαμάγκας και ο πιό περιζήτητος Ιεροκήρυκας της Ισπανίας.
6) Ο Θεοτοκόπουλος αισθάνθηκε ιδιαίτερο θαυμασμό για τον ζωγράφο Ανδρέα Μέλντολλα τον λεγόμενο Σκιαβόνε του οποίου τον έθελγαν αι Θεοτόκοι με την γλυκειά μελαγχολία.
7) Το 1566 - 1567 ο Θεοτοκόπουλος φεύγει για τη Βενετία και γίνεται δεκτός στο εργαστήρι του στο Βίρι - Γκράντε πό τον ζωγράφο Τιτσιάνο.
8) Το 1572 - 1576 ο Θεοτοκόπουλος επιστρέφει στην Βενετία και στρέφεται στην δυναμική σύνθεση του Τιντορέττο.
9) Σε μία συνομιλία - ανάκριση με τον ιεροεξεταστή Κοβαρούμπια του ΄΄είπε΄΄ για μένα δε θα ήθελα να είμαι παρά μονάχα Έλληνας. Στην Κρήτη ονειρευόμουν την Ιταλία, στην Ιταλία ονειρευόμουν την Ισπανία, αλλά τώρα μου φαίνεται πώς πρέπει να εύχομαι να γυρίσω στην Κρήτη.     
   
                                      

Βιογραφικό Αριστομένη Λαγουβάρδου.

Γεννήθηκε  στην  Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης.
Είναι ΜΗ/ΓΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ διπλωματούχος
Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας.
Zεί στο Ηράκλειο Κρήτης.

          Έργογραφία

1) Το  τέλος  της  αθωότητας    (Τυποκρέτα  Καζανάκης)  Ηράκλειο Κρήτης 2006
2) Καθώς  κυλά  το  ρόδινο  ποτάμι  (Τυποκρέτα  Καζανάκης) Ηράκλειο Κρήτης 2008
3) Στα  απόκρυφα  τοπία  της  μοναξιάς  (Υπό  έκδοση)

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Tου Μπάμπη Κλάρα, «Ο αδερφός μου ο Αρης», εκδόσεις ΚΨΜ


Ο Μπάμπης Κλάρας στα γραφεία της «Βραδυνής», όπου εργαζόταν

Συντάκτης:  Νόρα Ράλλη*
Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο αδερφός μου ο Αρης» της Πεζογραφικής Τριλογίας του Μπάμπη Κλάρα, αδερφού του Αρη Βελουχιώτη, το οποίο θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΚΨΜ, δημοσιεύουμε σήμερα, ενώ το επόμενο Σάββατο οι «Νησίδες» θα έχουν μεγάλο αφιέρωμα στον Αρη Βελουχιώτη

Ο Αρης στην Αθήνα

«Στα μέσα του Φλεβάρη του 1943 χώθηκε μέσα στην αστυνομικοκρατούμενη από τους κατακτητές και τα ελληνόφωνα όργανά τους Αθήνα. Ο Αρης και οι τρεις άνθρωποί του είχαν καταλύσει σ’ ένα σπίτι της Νέας Σμύρνης. Ηταν ένα μικρό ισόγειο, με δυο μεγάλα δωμάτια, ένα χωλ και μια κουζίνα.
Κοιμήθηκε εκεί και ο Μπάμπης εκείνη τη βραδιά. Μαγείρεψε ο Θωμάς, φάγανε κι ήπιανε όλοι μαζί σαν καλή οικογένεια το μεσημέρι. Αποσύρθηκαν στα στρωσίδια τους οι άλλοι, μείναν μόνα τους τα δυο αδέρφια να πούνε τα δικά τους. Είχαν τόσον καιρό να ιδωθούν, και είχαν τόσα πολλά να πουν.
Ωστόσο –παράξενο– λίγα πράματα κουβέντιασαν. Δεν είχαν άλλωστε και λόγο να πολυκουβεντιάσουν. Ο Μπάμπης, από τη φύση του και το χαρακτήρα του, παρ’ όλο που ήταν και δημοσιογράφος, δεν ήταν φιλοπερίεργος. Προτιμούσε κάτι που δεν τον αφορούσε προσωπικά, να μη θέλει και να το μαθαίνει. Ο Αρης από την άλλη, παρ’ όλο που τον αγαπούσε σαν πατέρας και του είχε εμπιστοσύνη σα στο παιδί του, κρατούσε πάντα και τον κομματικό κανόνα της εχεμύθειας, τι να μπλέκει και τον αγαπημένο του αδερφό σε πράματα που δεν ήταν δικά του.
Μπάμπης Κλάρας και Αρης βελουχιώτης μαζί με αντάρτεςΑπό αριστερά προς τα δεξιά, ο Μπάμπης Κλάρας και ο αδερφός του Αρης Βελουχιώτης μαζί με συντρόφους αντάρτες | 
Ετσι, ολόκληρο το απόγεμα το πέρασαν με λιγότερη κουβέντα και περισσότερη σιωπή. Μπορούσαν άλλωστε εύκολα να συνεννοούνται οι δυο τους ακόμα και με νοήματα.
Ακρες-μέσες ήξερε κι ο Μπάμπης εκείνα που ήξερε ακέρια ο Αρης. Προτίμησαν γι’ αυτό, να την περάσουν όρθιοι μπρος στο, με κλειστά τα τζάμια, παράθυρο που έβλεπε στην πίσω μεριά του σπιτιού, στην αυλή του, και να σιγοτραγουδάνε.
Πότε ντουετάκι, πότε –το πιο πολύ– μόνος του ο Αρης. Τόσα και τόσα τραγούδια της ζωής και του αγώνα ξέρανε και οι δυο.
Απ’ τα πιο ρεμπέτικα και τα λαϊκά, που δεν είχαν ακόμα "βγει στον αέρα", όπως λένε τώρα, καθώς θεωρούνταν ότι ανήκαν στα κατακάθια μόνο της κοινωνίας και τ’ "αποβράσματά" της, κατά τους αριστοκράτες που δεν θέλανε να δούνε τον καημό και τον πόνο του ανθρώπου που εκφράζανε, ώς τα πεταχτά τραγουδάκια της οπερέτας και τις κανταδίτσες της παλιάς λαμιώτικης γειτονιάς. Κι ακόμα τις άριες του μελοδράματος.
Αϊντε, καιρός να τα μαζεύουμε, αδερφέ μου, εσύ για το σπίτι σου κι εγώ στη δουλειά μου. Θα φύγουμε μαζί από δω και θα χωρίσουμε στο σταυροδρόμι της Νέας Σμύρνης. Από κει και πέρα αλλάζουν οι δρόμοι μας. Κι ας πάνε παράλληλα ο ένας με τον άλλον για το τέρμα… απόσωσε ο Αρης.
- Φοβάσαι για μένα, του είπε και τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη. Μη φοβάσαι, δεν παθαίνω τίποτα.
— Είναι να μη φοβάμαι μέσα σε τούτη τη λυκοφωλιά που ήρθες, ξούρισες και τα γένια, κι άφησες και το μουστάκι, εύκολο καθένας στο πρόσωπό σου ν’ αναγνωρίσει τον παλιό Θανάση…
- Αν δεν μου την έχουν στήσει, κανένας δεν θ’ αποτολμήσει να μου ριχτεί. Αν πάλι είναι στημένη η δουλειά, το πράμα αλλάζει. Τότε δεν απομένει άλλο παρά να πουλήσω ακριβά το τομάρι μου. Και να ’σαι σίγουρος πως αυτό θα κάνω.
- Αϊντε, φτάσαμε, εδώ χωρίζουν οι δρόμοι μας. Μην το πάρεις μεταφορικά αυτό και σε πιάσουν άλλες στενοχώριες. Σε έχω ζήσει εσένα και σε ξέρω καλά, τα παθαίνεις κάτι τέτοια. Προσώρας μόνο θα χωρίσουμε. Αλλιώς δε χωρίζουν εμάς των δυο οι δρόμοι. Οποια κι όσο διαφορετικά μονοπάτια και αν παίρνουμε ο ένας με τον άλλον. Το μυαλό μας κι η καρδιά μας δεν αλλάζουν στον τελικό μας τον σκοπό: τον άνθρωπο, μιας και ως άνθρωποι ξεκινήσαμε και οι δυο – θυμάσαι εκείνη την κουβέντα στην τραπεζαρία του σπιτιού μας στη Λαμία, όπου λύσαμε τη διαφορά μας για τον σοσιαλμεταρρυθμιστικό και τον επαναστατικό τρόπο της κοινωνικής αλλαγής; Στο να υπηρετήσουμε την ανθρωπιά δεν καταλήγαμε και οι δυο; Ε, για κει τραβάμε και τώρα, και οι δυο. Οσο μπορούμε κι όσο πετύχουμε ο καθένας. Από κει και πέρα, αν είναι να πέσουμε, ας πέσουμε. Δε θα χαθεί ο κόσμος. Κέρδος μάλλον θα το ’χει. Κι ο άνθρωπος αντί να ζημιωθεί, θα έχει να ωφεληθεί κι απ’ αυτό. Τη ζωή κι ο θάνατος θα υπηρετήσει… Αμε τώρα στο καλό, και καλή αντάμωση…
Αγκαλιάστηκαν και χώρισαν τη μέρα εκείνη τα δυο αδέρφια, μέσα στον πυρετό της αγωνιζόμενης Αθήνας και του λεβέντικου λαού της».

Η τριλογία του Μπάμπη Κλάρα

«Ο αδελφός μου ο Αρης»- Μπάμπης Κλάρας
Στις 16 Ιουνίου 2015 συμπληρώνονται 70 χρόνια από τον θάνατο του Αρη Βελουχιώτη.
Οι εκδόσεις ΚΨΜ ( 210 38 13 838, Ζ. Πηγής & Αραχώβης, Εξάρχεια) επανεκδίδουν τα έργα του Μπάμπη Κλάρα, αδερφού του Αρη Βελουχιώτη, ή κατά κόσμον Θανάση Κλάρα.
«Η τριλογία αυτή και όλα τα έργα του Μπάμπη Κλάρα είναι ένα κομμάτι της κληρονομιάς του Αρη και των αγώνων αυτού του τόπου.
Είναι ένα πολύτιμο έργο, γραμμένο από έναν σπουδαίο άνθρωπο και αγωνιστή» δηλώνουν οι εκδότες. «Ελπίζουμε ότι η επανέκδοση των έργων αυτών θα συμβάλει ώστε η νέα γενιά να αντλήσει από την πείρα και το καταστάλαγμα της σύγχρονης ιστορίας».
Στην τριλογία περιλαμβάνονται τα βιβλία:
•«Το παραμύθι ενός λαού που δεν είναι παραμύθι»,
•«Ο αδερφός μου ο Αρης»,
•«Η περιπέτεια ενός ανθρώπου του 20ού αιώνα».
Τα βιβλία θα κυκλοφορήσουν στα βιβλιοπωλεία τόσο αυτόνομα το καθένα όσο και σε συλλεκτική κασετίνα που θα περιέχει τα τρία αυτά βιβλία συν ένα ακόμα βιβλίο του Μπάμπη Κλάρα, με τίτλο «Το πιστεύω ενός απλού ανθρώπου».
~~~~~~~~~~~~~~~